İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Misket

Altından kalkabilecek miyim hiç emin değilim, ama upuzun bir şeyler yazıyorum. Uzunluk bu kadar olunca insan teğelleri nereden atacağını, dikişi nereye vuracağını tam bilemiyor. Bu kararları vermek zor, hem de acı dolu, ama eğlenceli bir yandan, iki dakika rahat vermiyor insana. İyi böyle, güzel.

Çocuk oyunlarıyla ilgili sahneleri topluyorum bir yandan sinemadan: İp atlamalar, bezirganbaşları, seksek sekenleri, uzun atlamacıları… Ve bu misketler çıktı karşıma bu akşam. İki, mavi misket.

Piano Piano Bacaksız filminden bu misketler. Metin olarak elimde yok ama bu sahne mutlaka Evimizin İnsanları kitabında da vardır, yani bir biçimde! Okumadıysanız okuyun mutlaka kitabı. Yazarı Kemal Demirel ile ilgili ayrıca yazacağım bir ara. (sonsuzluğa yollanan yazı niyetleri).

İlk yorum yapan siz olun

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: